who needs chocolate?

vanocht­end heb ik een week­je vri­jheid inge­last. een week vrij van choco­lade. de regel is: snoepen mag, maar niets met choco­lade. en dat is best moeil­ijk aangezien mijn snoepvoor­raad 90% uit choco­lade bestaat.

dus als de lunch een coupe vanille-ijs met aard­beien aan­biedt, zal ik daar goed van smul­len. het moeil­ijke moment is de goest­ing in iets. en dan is het gri­jpen naar kant en klare ver­snaperin­gen met choco­lade een gemakke­lijke oploss­ing.
maar van­daag dus niet.

en dat opent deuren. of eerder gezegd bladz­i­j­den, van kook­boeken. naarstig op zoek naar ‘iets lekker’ als avond­s­noep­je. na een half uur bladeren was ik bij­na verzadigd door het kijken naar de pren­t­jes en het lezen van de titels. en ook ont­moedigd, want er is alti­jd wel een belan­grijk ingrediënt dat er net niet is. ver­mengd met ‘zou ik er wel aan begin­nen, want het is toch best wat werk’-gevoel.

de keuze viel op geroos­t­er­de perziken met fram­bozen­saus. wel ik had maar 1 perzik en de fram­bozen heb ik gevist uit de diepvrieszak rode vrucht­en. verder een beet­je hon­ing, suik­er, aman­de­len en sinaas­ap­pel­sap. en ter­wi­jl de perzik twintig minuten gaarde in de oven, deed ik de afwas. om daar­na mijn over­win­ning vinger­likkend te vieren.

2 thoughts on “who needs chocolate?

  1. Adilia

    wel, als ik mor­gen van het gebak dat we gaan klaar­mak­en iets mee naar huis mag nemen, rij ik op weg naar Herselt (waar ‘k ‘s avonds moet zijn) langs jou en breng een stuk­je taart zon­der choco­lade bin­nen Ellen!

  2. Adilia

    wel, als ik mor­gen van het gebak dat we gaan klaar­mak­en iets mee naar huis mag nemen, rij ik op weg naar Herselt (waar ‘k ‘s avonds moet zijn) langs jou en breng een stuk­je taart zon­der choco­lade bin­nen Ellen!

Comments are closed.