stel je even voor

Af en toe moet je iets nieuw begin­nen. En dan plots ben je ergens op een nieuwe plek met nieuwe mensen waar nie­mand elka­ar kent. Dan vol­gt het gevrees­de moment: Wie ben je? Stel je even voor. We doen even een rond­je.

Ik ben E, x jaar, onge­huwd, woonachtig te Leu­ven en werk x”. Is dat wie ik ben? Ben ik een naam, een cijfer dat mezelf in de tijd neerzet, een gps local­isatie en een jobtitel? Nee toch!

Ik ben dat meis­je in het felo­ran­je rokje met wit­te bol­len en smur­fen­blauw tru­it­je dat glim­lachend en bij­na hup­pe­lend door de straten van Leu­ven doolt. I sing along to songs i don’t like op de radio, lief­st zo vals mogelijk, bin­nen­shuis. Ik ben een kei in nagel­bi­jten. En wan­neer weer eens een vreemde vieze man me tij­dens het kruisen een fluis­teren­de opmerk­ing maakt over mijn wulpse cup­size dan wan­del ik glim­lachend verder want ik mag er lekker wel aan komen.

One thought on “stel je even voor

  1. Jan

    Dan ben ik die jon­gen die, ook glim­lachend, in gras­groene — das die pull die ik vorig jaar voor wer­chter kocht — pull door Leu­ven loopt, alti­jd vergezeld van cam­era en met muziek in de oren. En luidop meezin­gen op straat, tot ik plots een hoek om kom en bij­na iemand omver loopt die me bek­ijkt alsof ik ze niet alle 5 heb (ik heb ze wel alle 5, ze werken alleen in shiften :))

    Tot 1 van dees, lachend in Leu­ven 😉
    J

Comments are closed.