olifant ‘Au’ of hoe lezen me vrolijk maakt

Toen de zon door zijn raam naar bin­nen scheen werd de olifant wakker.
Hij zei ‘Au’, voelde voorzichtig aan de builen op zijn hoofd, draaide zich op zijn zij, zei nog een paar keer  — nu iets hard­er — ‘Au’ en stond op.
Hij rek­te zicht uit en nam zich voor nooit meer in een boom te klim­men, wat er ook gebeur­de, en hele­maal nooit meer te val­len.

Dit citaat zijn de eerste zin­nen van het eerste ver­haal in het boek “Het wezen van de olifant” van  Toon Tel­le­gen, uit­gegeven bij Queri­do. En dat heb ik net gekocht. En dat ga ik lekker lezen.

One thought on “olifant ‘Au’ of hoe lezen me vrolijk maakt

Comments are closed.