Alleen in Limburg

Ik heb gis­teren nog eens een keert­je over­nacht in een bed op Lim­burgse bodem. Een wonen-en-werken-in-Lim­burg try-out. Ik kon een uurt­je langer slapen — ik werd zelfs wakker voor het alarm­sig­naal van de wekker me wakker kon schud­den. Met een lome tred ben ik opges­taan, onder de douche gekropen en een ver­fris­send ocht­en­dritueel uit­gevo­erd. Out­fit van de dag kiezen met een paar wis­sels. Ik heb tijd, ik moet geen trein halen. Daar­na rustig ont­bi­jten — zit­tend aan tafel met zicht op de oran­je ocht­end­gloed.
8u30. Pri­ma, mooi op tijd. Vol­gen­de fase: auto pen­de­len. Het rijdt vlot op de snel­weg. De muziek op de radio is leuk. De zon schi­jnt.

Afrit 29 Has­selt-Oost. Luik­er­steen­weg, aan­schuiv­en. Geen prob­leem, denk ik dan, ter­wi­jl ik de radiozen­ders afschuim, op zoek naar goeie muziek zon­der gezev­er. Vijf minuten lat­er, vijftig meter verder. Miss­chien had ik toch beter een andere afrit genomen, spookt het door mijn hoofd. Deze weg zit blijk­baar vast wegens de werken. Maar ja, ik zit er nu in, dus ik moet er door.

Ik kijk naar de gebouwen langs de weg en besef dat de her­aan­leg­ging van die steen­weg de omgev­ing anders doet aan­voe­len. Het is net alsof de gebouwen plots trots naast de weg staan en niet meer ineengekrompen zich wil­len ver­ber­gen in de schaduw.

Tien minuten verder, halfweg. Mijn link­er­been begint pijn te doen. Filer­i­j­den is dus het kop­pel­ingspedaal voort­durend op de bodem houden. Zo niet fijn. Waarom doen mensen dat dagelijks? De kwaliteit op de radio is belab­berd. Radio Scor­pio nation­aal! schree­uwt iets in mij.

De ver­keer­slicht­en op het kruis­punt met de ‘grote ring van Has­selt’ komen in zicht. En plots schi­et de rij auto’s voor mij vooruit. Aha, het gaat hier opeens vooruit. De auto’s dansen als de zwa­nen in het Zwane­meer mooi achter elka­ar naar het tweede rijvak.En dan zie ik hem. Het oran­je stofzuig­camion­mon­ster dat op zijn ijzig­ste gemak de goot grondig uitkuist en tot een paar sec­on­den gele­den het — toen nog — één­baans­vak gijzelde. Alleen in Lim­burg, denk ik dan.